– Gra z orzełkiem na piersi to było coś niesamowitego, coś co przeszło moje wyobrażenia. Moje emocje były na bardzo wysokim poziomie już w momencie otrzymania kadrowych koszulek treningowych. Później już było tylko piękniej. Gdy tylko zabrzmiał hymn moje oczy napełniły się łzami, a serce zabiło mocniej. Pomyślałam: to jest to o co walczyłam – wspomina sportsmenka.
Od Sobolewa do reprezentacji
Choć urodziła się w Garwolinie, dzieciństwo spędziła w Sobolewie. – Od czasów studiów mieszkam w Warszawie i tutaj trenuję, ale systematycznie odwiedzam rodzinne strony. Pracuję w Wildze, więc mimo że nie mieszkam w powiecie, to zapuściłam tutaj korzenie – mówi zawodniczka.
Jej przygoda z rugby zaczęła się stosunkowo późno, bo dopiero na studiach. – Na trening trafiłam mając 23 lata, zupełnie przypadkowo. Ale zakochałam się w tym sporcie i trwam w nim do dziś – opowiada.
Od początku związana jest z Legią Warszawa, choć przez dwa sezony reprezentowała także barwy Mazovii Mińsk Mazowiecki. Z tą drużyną wywalczyła brązowy medal Mistrzostw Polski w sezonie 2023/2024 i czwarte miejsce rok później. Teraz wraca do stołecznej Legii.
Reprezentacyjne powołania i sukcesy
Kariera reprezentacyjna Marioli dopiero nabiera rozpędu. – W tym roku brałam udział w zgrupowaniach Reprezentacji Polski w Rugby XV i oczekuję na oficjalne powołania. Praktycznie w tym samym tygodniu, w którym pojechałam na mistrzostwa plażowe, dostałam też powołanie na zgrupowanie siódemek – odmiany olimpijskiej rugby. Dużo się ostatnio dzieje – podkreśla.
Najświeższym i największym sukcesem jest jednak złoto z Mołdawii. – Polska była debiutantem tego turnieju, a mimo to sięgnęłyśmy po złoty medal. To wspaniałe osiągnięcie i ogromna motywacja na przyszłość – mówi rugbystka z Sobolewa.
fot. Danksy
Sportowe marzenia i wyzwania
Na pytanie o marzenia, Mariola odpowiada bez wahania: – Moje marzenia właśnie się spełniają. Najbardziej chciałabym zagrać z orzełkiem na piersi w reprezentacji siódemek, ale wiem, że to będzie najtrudniejsze do zrealizowania. Poza tym chciałabym zdobyć Mistrzostwo Polski i kontynuować karierę w rugby plażowym.
Nie ukrywa jednak, że droga do sukcesów była wymagająca. – Moim bliskim ciężko było się przyzwyczaić do tego, że przestałam imprezować i wychodzić wieczorami. Wszystko zaczęło się kręcić wokół treningów i turniejów. Dużo mnie przez to omija, ale jeszcze więcej zyskuję. Zostali przy mnie tylko najwytrwalsi – przyznaje.
Kobiety w rugby – przełamywanie stereotypów
Rugby w Polsce wciąż kojarzy się głównie z mężczyznami. – Rugby kobiece niestety jest mocno dyskryminowane. Rządzi męskie rugby piętnastoosobowe, mimo że kobiece siódemki przynoszą dużo lepsze wyniki – zauważa Karczmarczyk.
Jak sama dodaje, reakcje otoczenia często są pełne zaskoczenia. – Za każdym razem gdy ktoś nowy dowiaduje się, że gram w rugby, widzę zdziwienie. Często słyszę, że nie wyglądam jak rugbystka. Ale to tylko budzi większe zainteresowanie – mówi.
Dlatego do dziewczyn, które chciałyby spróbować swoich sił w tym sporcie, ma jasny przekaz: – Rugby to wyjątkowy sport, bo każdy znajdzie w nim swoje miejsce – i mniejsze, i większe dziewczyny. Jeśli masz w sobie odwagę, spróbuj, trzeba to poczuć na własnej skórze.
Pasja, praca, życie
Na co dzień Mariola pracuje z młodzieżą w Wildze i właśnie w pracy znajduje sposób na łączenie obowiązków z treningami. – Wraz z nimi chodzę na siłownię i biegam. Zarażam ich sportem, a przy okazji robię swój trening. Połączenie idealne – uśmiecha się.
Łukasz Korycki
Napisz komentarz
Komentarze