poniedziałek, 16 marca 2026 22:49
Reklama
Reklama

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Początkowo miała to być wystawa rzeźby sakralnej. Z czasem przerodziła się w możliwość pokazania dorobku miejscowych artystów, których w okolicach Garwolina nie brakuje. W Muzeum Ziemi Garwolińskiej otwarto wyjątkową wystawę. Do 30 listopada w Miętnem można oglądać ponad sto rzeźb lokalnych twórców: Mirosława Gładysza (Kacprówek, gm. Łaskarzew), Zenona Gładysza, Andrzeja Gałązki, Tadeusza Głaska (wszyscy Garwolin), Andrzeja Paducha (Wola Rębkowska, gm. Garwolin), Władysława Zawadki (Wilga). Część ekspozycji to dzieła... burmistrza Garwolina. ? Od lat pasjonuję się drewnem i możliwościami jakie się w nim kryją. Kiedyś rzeźbiłem więcej teraz, z braku czasu, trochę mniej. Wykonuję rzeźbę użytkową i artystyczną z elementami nawiązującymi do przeszłości ? przyznaje Tadeusz Mikulski, spoglądając prosto w lustro własnej roboty.
  • 10.11.2012 10:25
Cudze chwalicie, swego nie znacie

- Początkowo mieliśmy zorganizować wystawę rzeźby o tematyce sakralnej. Z czasem okazało się, że na terenie naszego powiatu mamy wielu artystów, których warto promować. Doszedłem do wniosku, że trzeba przypomnieć tych naszych rzeźbiarzy, którzy tworzą także sztukę użytkową ? mówi kustosz muzeum Witold Lempka.

Wczoraj, podczas otwarcia wystawy, nie lada gratką dla najmłodszych odwiedzających z Brzuskowoli (gm. Borowie) była okazja do samodzielnego rzeźbienia. Niewielki warsztat udostępnił Roman Wachłaczenko. Przed laty znany w Garwolinie piłkarz ręczny 15 lat temu odkrył w sobie pasję z dłutem w tle. ? Daje mi to niezwykłą satysfakcję. Z braku dużego warsztatu skupiam się głównie na płaskorzeźbach, ostatnio przede wszystkim w tematyce sakralnej ? przyznaje artysta.

Warto odwiedzić wystawę w podziemiach miętnieńskiego hotelu. Aby zobaczyć niezwykłe efekty tworzenia w drewnie wcale nie trzeba wyjeżdżać poza teren powiatu garwolińskiego.

łk

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Cudze chwalicie, swego nie znacie

Data dodania: 10.11.2012 10:25
Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Reklama
KOMENTUJECIE
Autor komentarza: Jan NiezbędnyTreść komentarza: Tak bo ma w tym swój koci interesData dodania komentarza: 16.03.2026, 20:31Źródło komentarza: Spór o historyczny bruk przy dawnej pralni w Koszarach. Była kontrola konserwatoraAutor komentarza: Kasandra IITreść komentarza: W sedno sprawy. Należy ponadto zauważyć, iż Pani Starosta w bardzo nieelegancki sposób potraktowała także Egona. Widać, iż nie potrafi zapanować nad emocjami ale w dalszym ciągu ślepo brnie dalej w tym kierunku. Ta pułapka psychologiczna, która miała wg mnie wytrącić z równowagi Pana Przewodniczącego, Panią Karolinę i Radnego Marcina Kobusa przyniosła wręcz odwrotny skutek, gdyż w/w osoby zachowały spokój. To wyraźna analogia do sytuacji, gdy niegdyś Roman Giertych z mównicy sejmowej skutecznie wytrącił z równowagi Jarosława Kaczyńskiego (Jarku, złaź z mównicy). Pani Starosto, spróbuje Pani wznieść się ponad podziałami i działać dla dobra mieszkańców powiatu. PS bardzo mi się podoba, jak zwraca się Pani na sesji do "swoich" radnych per Mirku, Norbercie, Sebastianie - jakież to romantyczne....Data dodania komentarza: 16.03.2026, 20:16Źródło komentarza: Radni nie głosowali nad odwołaniem. Michał Pałyska nadal przewodniczącymAutor komentarza: Obserwator ABCTreść komentarza: To symptomatyczne. Zawody sportowe wstrzymywaly wojny i spory. A zawodnicy dumni byli reprezentujac swoje barwy. Po raz pierwszy barwy powiatu zostały zamarznięte przez chciwość jednostki. Jej bylejakość odrzuciła jednak wszystkich i nikt nie pragnie prezentować tych barw hańba. Smutne brzemię agresywnej głupoty, braku samokrytyki i pogoni za własną kasą. Obraz przeraża.Data dodania komentarza: 16.03.2026, 19:32Źródło komentarza: Gmina Łaskarzew najlepsza pod samorządową siatkąAutor komentarza: Obywatel PiszczykTreść komentarza: Wreszcie Bedok wyznał prawdę, że marzy mu się powrót do siermiężnego i szarego PRL-u. Stwierdza nawet, że wtedy było mniej biurokracji. Zapomina dodać, że na biurokracji i magii urzędniczej pieczątki był on zbudowany. Tak samo zapomina o tym, że wybierając się do urzędu, najlepiej było zabrać ze sobą deficytową kawę lub czekoladę. Również aby dostać coś z pod lady w sklepie dobrze było mieć suwenir lub znajomości. O paszporcie na komendzie MO i kolejkach pod ambasadami po wizy nie wspomnę. Talon na samochód i skierowanie na wczasy do Bułgarii to był szczyt marzeń Nieco mniejszy był przydział na węgiel czy nawozy. Powrót do takiej rzeczywistości marzy się Bedokowi i jemu podobnym. Kto miał pieczątkę lub stanowisko ten miał władzę. Ale nawet stanowisko kierownika w sklepie czy składzie budowlanym dawało duże możliwości. Zaradność i kombinatorstwo liczyło bardziej niż wiedza i wykształcenie. Zresztą, kto nie pamięta popularnych powiedzonek, o maturze czy PKS-ie. Oczywiście znacząca większość obywateli musiał bo nie miała innego wyjścia przystosować się do panującego systemu, marząc, że kiedyś będzie i u nas tak jak na Zachodzie. Zachodzie, który władza i media próbowały obywatelom zohydzić przedstawiając go jako zgniły kapitalizm. Kapitalizm , w którym rządzi wyzysk i demoralizacja. Dzisiaj w ten sam sposób próbuje się przedstawić Polakom Unię Europejską, czy też poszczególne kraje w tzw. prawdziwie polskich mediach lub tzw. mediach narodowych. Na szczęście wielu ludzi pamięta czas PRL-u a młodzież może przekonać się jak żyją ich równolatkowie we Francji, Włoszech, Hiszpanii czy Portugalii choćby korzystając z programu Erasmus. Polska dzięki wejściu do Unii bardzo się zmieniła. Zniknęły dziurawe jezdnie i chodniki oraz odrapane fasady kamienic czy bloków. Po prostu staliśmy się częścią europy, nie tylko geograficznie ale i gospodarczo i politycznie. Tylko to prawo. Prawo, które nie pozwala kraść i kombinować. Prawo, które nakazuje rozliczyć się z otrzymanych środków co do euro. Prawo, które mówi, że członkostwo w Unii to nie tylko czerpanie korzyści finansowych ale i przestrzeganie Unijnego praw, które jest uchwalane przez wspólny Parlament lub traktaty podpisywane i ratyfikowane przez wszystkie państwa. I tak jak prawo poszczególnych państw jest zmieniane tak i prawo unijne podlega zmianom, w którym uczestniczą wszyscy członkowie Unii. Niestety prawo i standardy unijne nie są do zaakceptowania dla niektórych w Polsce, nawet jeśli to prawo i standardy akceptowali i podpisywali ich przedstawiciele. Dlatego wolą Polexit niż członkostwo w Unii. Wolą ryzyko powrotu do tego co było lub sen o Polsce od morza do morza. Więc wszystko albo nic. Oby tylko nasi wnukowie nie ocenili nas słowami Wyspiańskiego “Miałeś, chamie, złoty róg, miałeś, chamie, czapkę z piór: czapkę wicher niesie, róg huka po lesie, ostał ci się ino sznur, ostał ci się ino sznur.”Data dodania komentarza: 16.03.2026, 18:07Źródło komentarza: Radni nie głosowali nad odwołaniem. Michał Pałyska nadal przewodniczącym
Reklama
Reklama